వింత లాపెవద్దనుండి వినీఁ గాని
(॥పల్లవి॥)
వింత లాపెవద్దనుండి వినీఁ గాని
యింతయు మాతో నానతియ్యవయ్య నీవు
(॥వింత॥)
చెప్పినట్టె సేసి తెలిసిగ్గువడి వున్నదింతె
అప్పుడె మెచ్చెఁజుమ్మీ ఆపె నిన్ను
కుప్పరగంధి మతిలోఁగలమాట నేమాడేము
చెప్పేమాటలు మాతోనె చెప్పవయ్య నీవు
(॥వింత॥)
మన్నించితి వన్నిటాను మనసు వచ్చెవున్నది
కన్నులనె మొక్కెఁజుమ్మీ కాంతనీకు
సన్నలు సేసినమోల్లా సరినేము దెలిపేము
యిన్నియు మాకుత్తరము లియ్యవయ్య నీవు
(॥వింత॥)
కాఁగిటఁ గూడితి విదె కైకొనె నలమేల్మంగ
ఆఁగి వురమెక్కెఁజుమ్మీ ఆపె నిన్నంటి
వీఁగము శ్రీవెంకటేశ విన్నవించే మిఁక నీతో
పోఁగు వోఁగుఁ బొంద మమ్ముఁ బొందించుమీనీవు
(||pallavi||)
viṁta lābĕvaddanuṁḍi vinīm̐ gāni
yiṁtayu mādo nānadiyyavayya nīvu
(||viṁta||)
sĕppinaṭṭĕ sesi tĕlisigguvaḍi vunnadiṁtĕ
appuḍĕ mĕchchĕm̐jummī ābĕ ninnu
kupparagaṁdhi madilom̐galamāḍa nemāḍemu
sĕppemāḍalu mādonĕ sĕppavayya nīvu
(||viṁta||)
manniṁchidi vanniḍānu manasu vachchĕvunnadi
kannulanĕ mŏkkĕm̐jummī kāṁtanīgu
sannalu sesinamollā sarinemu dĕlibemu
yinniyu māguttaramu liyyavayya nīvu
(||viṁta||)
kām̐giḍam̐ gūḍidi vidĕ kaigŏnĕ nalamelmaṁga
ām̐gi vuramĕkkĕm̐jummī ābĕ ninnaṁṭi
vīm̐gamu śhrīvĕṁkaḍeśha vinnaviṁche mim̐ka nīdo
pom̐gu vom̐gum̐ bŏṁda mammum̐ bŏṁdiṁchumīnīvu