വറ്റാത്ത സ്നേഹത്തിൻ ഉറവിടമല്ലോ പെറ്റമ്മ
വാടാത്ത ത്യാഗത്തിൻ പൂവനമല്ലോ പെറ്റമ്മ
എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും
ഏതു ദിക്കിൽ വളർന്നാലും
രക്തം രക്തത്തെ തിരിച്ചറിയും
മുലപ്പാലിലൂറുന്ന മൃതസഞ്ജീവനി
മുറിവുകൾ താനേ ഉണക്കും
(വറ്റാത്ത..)
അമ്മ തൻ കാലടി പതിയുമിടമെല്ലാം
ശ്രീകോവിലുകളായ് പരിണമിക്കും
അമ്മ തൻ പുഞ്ചിരി പൊഴിയുന്നിടമെല്ലാം
അരുണോദയപ്രഭ വീശും
(വറ്റാത്ത..)
vaṭrātta snehattin uṟaviḍamallo pĕṭramma
vāḍātta tyāgattin pūvanamallo pĕṭramma
ĕtra kālaṁ kaḻiññāluṁ
edu dikkil vaḽarnnāluṁ
raktaṁ raktattĕ tiriccaṟiyuṁ
mulappālilūṟunna mṛtasañjīvani
muṟivugaḽ tāne uṇakkuṁ
(vaṭrātta..)
amma tan kālaḍi padiyumiḍamĕllāṁ
śrīgovilugaḽāy pariṇamikkuṁ
amma tan puñjiri pŏḻiyunniḍamĕllāṁ
aruṇodayaprabha vīśuṁ
(vaṭrātta..)