വരുമോ വീണ്ടും തൃക്കാര്ത്തികകള്
വഴിലമ്പലത്തിലെ കല്വിളക്കേ
ഒരു മൊട്ടുപോലും വിടര്ത്തുവാനില്ലാതെ
ഇരുളില് ഒളിക്കും കല്വിളക്കേ...
കല്വിളക്കേ...കല്വിളക്കേ...
എത്ര പൊന്നോണങ്ങള് എത്ര ദീവാളികള്
എത്രയോ മംഗല്യനവരാത്രികള്
അഗ്നിപുഷ്പങ്ങള് നിന് മേനിയില് ചൂടിച്ചു
സ്വപ്നങ്ങള് പോലെ അകന്നുപോയീ...
വരുമോ വീണ്ടും തൃക്കാര്ത്തികകള്
വഴിലമ്പലത്തിലെ കല്വിളക്കേ....
ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ പൊന്പണം എണ്ണുവാന്
അന്നെത്ര ഭക്തന്മാര് വിരുന്നുവന്നു...
ഇന്നീ ഇരുട്ടിന്റെ തോളത്തു ചായുവാന്
എന്റെ നിശ്വാസവും നിഴലും മാത്രം..
വരുമോ വീണ്ടും തൃക്കാര്ത്തികകള്
വഴിലമ്പലത്തിലെ കല്വിളക്കേ
ഒരു മൊട്ടുപോലും വിടര്ത്തുവാനില്ലാതെ
ഇരുളില് ഒളിക്കും കല്വിളക്കേ...
കല്വിളക്കേ...കല്വിളക്കേ...