(॥పల్లవి॥)
వనిత నీ పతి నేఁడె వచ్చీఁగాక
మనసులోని వలపు మలయుచుండఁగను
(॥వని॥)
దప్పిదేరే వదియేమే తరుణి నీ నింతలోనే
చిప్పిలుమోవితేనెలు చిమ్మిరేఁగఁగా
కప్పినకాఁకలతోడ కడువసివాడే వదియేమే
కప్పురపునగవులు కలిగుండఁగాను
(॥వని॥)
వుమ్మగిలే విదియేమే వువిద నీవూరుపుల-
తెమ్మెరలచలువలు తెటపడఁగా
కుమ్మరింపుఁజెమటలు కురిసేవు నీ విదియేమే
కమ్మి చూపుచాతకాలు కలిగివుండఁగను
(॥వని॥)
వీడిననెరిచీఁకటి వెలఁదిరో నించేవేమే
తోడనే మోముకళలూ తొలఁకఁగాను
అడనె శ్రీవేంకటేశుఁ డప్పుడే నిన్నుఁ గూడె
యేడాలేనిమఱపేలే యింపు నీకుండఁగను
(||pallavi||)
vanida nī padi nem̐ḍĕ vachchīm̐gāga
manasuloni valabu malayusuṁḍam̐ganu
(||vani||)
dappidere vadiyeme taruṇi nī niṁtalone
sippilumovidenĕlu simmirem̐gam̐gā
kappinagām̐kaladoḍa kaḍuvasivāḍe vadiyeme
kappurabunagavulu kaliguṁḍam̐gānu
(||vani||)
vummagile vidiyeme vuvida nīvūrubula-
tĕmmĕralasaluvalu tĕḍabaḍam̐gā
kummariṁpum̐jĕmaḍalu kurisevu nī vidiyeme
kammi sūbusādagālu kaligivuṁḍam̐ganu
(||vani||)
vīḍinanĕrisīm̐kaḍi vĕlam̐diro niṁcheveme
toḍane momugaḽalū tŏlam̐kam̐gānu
aḍanĕ śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍappuḍe ninnum̐ gūḍĕ
yeḍālenimaṟabele yiṁpu nīguṁḍam̐ganu