വനസഞ്ചാരം ചെയ്യുമെന് രാമനു
വരമരുളുക നീ വസുന്ധരേ
തളരുമ്പോള് മണിത്തെന്നലേ
തഴുകിയുണര്ത്തുക ദാഹിക്കുമെന് മകനായ്
അമൃതം വര്ഷിക്കാന്
താമസമരുതരുതേ വരുണദേവാ
അജയ്യനായ് യാഗരക്ഷചെയ്തു നിന്നീടുമ്പോള്
ആശീര്വദിക്ക നീ അഗ്നിദേവാ
നീരജത്തളിര് മേനി വെയിലേറ്റു വാടുമ്പോള്
നീലാംബരം മുത്തുക്കുടയാകട്ടെ
രാമനെ രക്ഷിക്കൂ പഞ്ചഭൂതങ്ങളേ
രാമനെ രക്ഷിക്കൂ പ്രകൃതിമാതേ
രാമനെ രക്ഷിക്കൂ പഞ്ചഭൂതങ്ങളേ.. പ്രകൃതിമാതേ
മാമുനി തന് നിഴലില് രാമന് നടന്നു
ആവനസീമയില് മധുമാസമുണര്ന്നു
ആകാശപറവകള് തോരണം ചാര്ത്തി
അതുകണ്ടു യതിവര്യന് രാമനെ നോക്കി
കുയിലുകള് പാടുന്നു സ്വാഗതഗാനം
കുരവയിട്ടുയരുന്നു കുരുവീവൃന്ദം
ലതകളാം മിഴികളാല് തരുനിരകണ്ടു
കതിരൊളി ചിന്തുന്ന കോമളാകാരനെ
മാലേയമാരുതന് മനുഷ്യനായതുപോലെ
മധുരാമൃതക്കടല് മനുഷ്യനായതുപോലെ
രാമനെക്കാണുന്ന കാടിനു രോമാഞ്ചം
ആനിഴല് പുണരുന്ന ഭൂമിക്കും രോമാഞ്ചം
ആ തേജോവിഗ്രഹം കണ്ടിനിന്നു മുനി
ആത്മാനുഭൂതിതന് തേരേറി മാമുനി
കൌസല്യാസുപ്രജാരാമാ പൂര്വാസംഖ്യാ പ്രവര്ത്തതേ
ഉത്തിഷ്ഠനരശാര്ദ്ദൂലാ.. കര്ത്തവ്യം ദൈവമാന്നികം