വൈശാഖ സന്ധ്യേ നിന് ചുണ്ടിലെന്തേ
അരുമസഖി തന് അധര കാന്തിയോ
ഓമനേ പറയൂ നീ
വിണ്ണില് നിന്നും പാറി വന്ന ലാവണ്യമേ
(വൈശാഖ )
ഒരു യുഗം ഞാന് തപസ്സിരുന്നു
ഒന്നു കാണുവാന്
കഴിഞ്ഞ കാലം കൊഴിഞ്ഞ സുമം
പൂത്തു വിടര്ന്നൂ (ഒരു യുഗം )
മൂകമാമെന് മനസ്സില് ഗാനമായ് നീ ഉണര്ന്നു
(മൂകമാമെന് )
ഹൃദയ മൃദുല തന്ത്രിയേന്തി ദേവാമൃതം
(വൈശാഖ)
മലരിതളില് മണിശലഭം വീണു മയങ്ങി
രതിനദിയില് ജലതരംഗം നീളെ മുഴങ്ങി
(മലരിതളില്)
നീറുമെന് പ്രാണനില് നീ ആശതന് തേനൊഴുക്കി
(നീറുമെന് )
പുളക മുകുളമേന്തി രാഗ വൃന്ദാവനം
(വൈശാഖ)