వద్దు వద్దు కోపము వదినె నింతే నీకు
(॥పల్లవి॥)
వద్దు వద్దు కోపము వదినె నింతే నీకు
సుద్దులేల చెప్పేవు సొలసితి నిన్నును
(॥పల్లవి॥)
మారుకొన్న దానఁగాను మాటాడినదానఁగాను
యేరా నాతోనేల యెగ్గు పట్టేవు
గీరితి నింతే గోర కెలని పరాకు రాఁగా
కూరిమి నిట్టే వేఁడుకొనేను నిన్నును
(॥వద్దు॥)
గుంపించినదానఁ గాను గొణఁగిన దానఁ గాను
తెంపున నేరా నన్ను దీకొనేవు
చెంపల చెమట జార చేఁతఁదుడిచితి నింతే
అంపలేను ఆయమంటి ఆదరించే నిన్నును
(॥వద్దు॥)
పాసివున్నదానఁ గాను పదరినదానఁగాను
వేసరక నన్నునేల వెడ్డువెట్టేవు
ఆసల శ్రీ వేంకటేశ అట్టె నన్నుఁ గూడితివి
మోసలేదు నీకునాకు మొక్కమెచ్చే నిన్నును
(||pallavi||)
vaddu vaddu kobamu vadinĕ niṁte nīgu
suddulela sĕppevu sŏlasidi ninnunu
(||pallavi||)
mārugŏnna dānam̐gānu māḍāḍinadānam̐gānu
yerā nādonela yĕggu paṭṭevu
gīridi niṁte gora kĕlani parāgu rām̐gā
kūrimi niṭṭe vem̐ḍugŏnenu ninnunu
(||vaddu||)
guṁpiṁchinadānam̐ gānu gŏṇam̐gina dānam̐ gānu
tĕṁpuna nerā nannu dīgŏnevu
sĕṁpala sĕmaḍa jāra sem̐tam̐duḍisidi niṁte
aṁpalenu āyamaṁṭi ādariṁche ninnunu
(||vaddu||)
pāsivunnadānam̐ gānu padarinadānam̐gānu
vesaraga nannunela vĕḍḍuvĕṭṭevu
āsala śhrī veṁkaḍeśha aṭṭĕ nannum̐ gūḍidivi
mosaledu nīgunāgu mŏkkamĕchche ninnunu