വാർമഴവിൽ പൊൻ പൂ വിടരും
നിൻ മുഖത്തിൻ വർണ്ണങ്ങൾ ഞാനെടുക്കും
താരുണ്യ ചുഴി പൂക്കും നിന്നോമൽ പൂമെയ്യിൽ
നാണത്തിൻ മുകുളങ്ങൾ തേടുന്നു ഞാനെന്നും
വാർമഴവിൽ......
ലാലാലാലാലാ
മഞ്ഞുമ്മ വെച്ചീടും മന്ദാരപ്പൂവുകളാൽ
മന്മഥ ദേവൻ മലർശരമെയ്യും
ആത്മാവിലാഴത്തിൽ ആ ബാണമേൽക്കുമ്പോൾ
ആവേശം പൂണ്ടു നീ ആളിപ്പടർന്നീടും
ലാലാലാലാലാ
മാറു മറയ്ക്കാത്ത പൂക്കൈതപ്പെണ്ണുങ്ങൾ
തീരത്തു നിൽക്കും ആറ്റിലെ ഓളം
തൂവെണ്ണ തൊട്ടീടും നിൻ നാഗമേനി
വാർപ്പുണരുമ്പോൾ ഞാൻ ഓളമായ് മാറും
vārmaḻavil pŏn pū viḍaruṁ
nin mukhattin varṇṇaṅṅaḽ ñānĕḍukkuṁ
tāruṇya suḻi pūkkuṁ ninnomal pūmĕyyil
nāṇattin muguḽaṅṅaḽ teḍunnu ñānĕnnuṁ
vārmaḻavil......
lālālālālā
maññumma vĕccīḍuṁ mandārappūvugaḽāl
manmatha devan malarśaramĕyyuṁ
ātmāvilāḻattil ā bāṇamelkkumboḽ
āveśaṁ pūṇḍu nī āḽippaḍarnnīḍuṁ
lālālālālā
māṟu maṟaykkātta pūkkaidappĕṇṇuṅṅaḽ
tīrattu nilkkuṁ āṭrilĕ oḽaṁ
tūvĕṇṇa tŏṭṭīḍuṁ nin nāgameni
vārppuṇarumboḽ ñān oḽamāy māṟuṁ