തിരകളിൽ കതിർവിരലാൽ
കവിതയെഴുതും സന്ധ്യേ
അതിലൊരു വരിയെന്നൊമലാളുടെ
കവിളിൽ എഴുതു
നീ പൂങ്കവിളിൽ എഴുതു നീ
അലകളിലരുണിമപോൽ
പ്രിയനിലലിയും സന്ധ്യേ
മുഖപടമഴിയെ കാമുകൻ നിൻ
കവിളിലതെഴുതുന്നു
ആ കവിളിലതെഴുതുന്നു (തിരകളിൽ..)
ആയിരം തന്തികൾ മീട്ടും സന്ധ്യേ
സാഗരം നിൻ മണിവീണയല്ല?
ഏകതാരയാമെൻ വിപഞ്ചിയിൽ
ഏതു രാഗം എൻ വിരൽ
തൊട്ടുണർത്തും?
ഈ രാഗം ഈ രാഗം അനുരാഗം (തിരകളിൽ..)
ആയിരം പൊൻവല വീശും സന്ധ്യേ
സാഗരം നിൻ രത്നഖനിയല്ലേ?
സ്നേഹത്തിൻ ആഴങ്ങൾ തേടിപ്പോകെ
മോഹമെന്നൊരു പൊന്മുത്തു ഞാനെടുത്തു
ആ മുത്തു പൊന്മുത്തു പവിഴമുത്തു