തെന്നലെ തെന്നലെ പൂന്തെന്നലേ
മണ്ണിലും വിണ്ണിലും ചെന്നിടുന്നു നീ
കവിളിന്നു തഴുകി എന് കരളിന്നു പുളകങ്ങള്
അരുളുന്ന തെന്നലേ പറയില്ലേ നീ
എവിടെന്നു വന്നൂ നീ എവിടെന്നു വന്നൂ
അവിടെങ്ങാന് കണ്ടോ എന് ഹൃദയേശനേ
ഉരുകുന്ന കരളിന്റെ നടുവില് നിന്നുയരുന്ന
ചുടുതെന്നലെ ചെന്നു പറയില്ലേ നീ
മനതാരിലെന്നും എന് മനതാരിലെന്നും നിന്
നിനവല്ലാതില്ലെന്നു പറയില്ലെ നീ?
ഇരുകണ്ണുകള് തമ്മില് ഇടയുമ്പോളെന്തേ
ഒരുചെറുപുഞ്ചിരി പകരുമ്പോളെന്തേ
മലര്മാരി പൊഴിയുന്നു പൂന്തെന്നലേ
കുളിര്കോരിച്ചൊരിയുന്നു പൂന്തെന്നലേ