(॥పల్లవి॥)
తీపుల తన నిజాలు దేవ రెరుగు
పైపై నాతోనేల పదమనవే
(॥తీపు॥)
వెన్నెలరసములు వేఁడని బదుకఁగాని
యెన్నికఁ దాఁజేయుకాఁక లివియుఁ గొన్నా
నిన్ననే వింటిని తాను నేరకాడినట్టిమాట
పన్నేటిమాయలు మాని పదమనవే
(॥తీపు॥)
అచ్చపుఁబాయమే బరవై యుండఁగాఁదా -
నిచ్చేటికానిక లందే దిదియు గొంతా
హెచ్చినయీవినయాల నిన్నిటా నేఁ దనిసితి
బచ్చెన యీగచ్చులేల పదమనవే
(॥తీపు॥)
నినుపువిరహమున నివ్వెరగై యుండఁగఁ దా-
నెనసినపరవశ మిది యొకటా
వనితి శ్రీవేంకటేశ్వరుఁడు గూడె నింకఁ
బనిగలదిక్కునకుఁ బదమనవే
(||pallavi||)
tībula tana nijālu deva rĕrugu
paibai nādonela padamanave
(||tību||)
vĕnnĕlarasamulu vem̐ḍani badugam̐gāni
yĕnnigam̐ dām̐jeyugām̐ka liviyum̐ gŏnnā
ninnane viṁṭini tānu neragāḍinaṭṭimāḍa
panneḍimāyalu māni padamanave
(||tību||)
achchabum̐bāyame baravai yuṁḍam̐gām̐dā -
nichcheḍigāniga laṁde didiyu gŏṁtā
hĕchchinayīvinayāla ninniḍā nem̐ danisidi
bachchĕna yīgachchulela padamanave
(||tību||)
ninubuvirahamuna nivvĕragai yuṁḍam̐gam̐ dā-
nĕnasinabaravaśha midi yŏgaḍā
vanidi śhrīveṁkaḍeśhvarum̐ḍu gūḍĕ niṁkam̐
banigaladikkunagum̐ badamanave