తానిక నెప్పుడు నాపై దయదలఁచీనే
(॥పల్లవి॥)
తానిక నెప్పుడు నాపై దయదలఁచీనే
ఆనవెట్టి యాతనినే యడుగరే చెలులు
(॥తాని॥)
కలువ లేమిటికిఁ గారింపులాయనే
తలపోఁత లేఁటికిఁ దరవాయనే
చిలుకపలుకులేల చిరుచేఁదులాయనే
అలరినరమణుని నడుగరే చెలులు
(॥తాని॥)
కాసేటివెన్నెలలేల కడువేఁడులాయనే
ఆసలు జిగురులై యే లంటుకొనెనే
వాసనైన గాలి యేల పడ చల్లఁజొచ్చెనే
ఆసుద్దలెల్లాఁ బతి నడుగరే చెలులు
(॥తాని॥)
పొదలతుమ్మిదలేల పొంచి తమిరేచీనే
ఆదరుఁజన్నులేల ఆముకొనినే
అదన నలమేల్ మంగనైన నన్ను తాఁ గూడె
అదె శ్రీ వేంకటేశ్వరు నడుగరే చెలులు
(||pallavi||)
tāniga nĕppuḍu nābai dayadalam̐sīne
ānavĕṭṭi yādanine yaḍugare sĕlulu
(||tāni||)
kaluva lemiḍigim̐ gāriṁpulāyane
talabom̐ta lem̐ṭigim̐ daravāyane
silugabalugulela sirusem̐dulāyane
alarinaramaṇuni naḍugare sĕlulu
(||tāni||)
kāseḍivĕnnĕlalela kaḍuvem̐ḍulāyane
āsalu jigurulai ye laṁṭugŏnĕne
vāsanaina gāli yela paḍa sallam̐jŏchchĕne
āsuddalĕllām̐ badi naḍugare sĕlulu
(||tāni||)
pŏdaladummidalela pŏṁchi tamiresīne
ādarum̐jannulela āmugŏnine
adana nalamel maṁganaina nannu tām̐ gūḍĕ
adĕ śhrī veṁkaḍeśhvaru naḍugare sĕlulu