സ്വാമി അയ്യപ്പാ സ്വാമീ അയ്യപ്പാ
ശരണം അയ്യപ്പാ നീയേ
പ്രണവപ്പൊരുളപ്പാ
അന്ധകാരഗിരിയില് ജ്യോതിയായി വിടരൂ
മൌനമുറയും നാവില് ഗാനമായി വിടരൂ
ത്യാഗത്തിന് തിടലേ കരുണയല്ലയോ നീ
വാഴ്വിന് മലകളേറാന് കനിയും ഏണിയല്ലയോ നീ
ഒഴുകിടുന്ന കാറ്റില് നിന്റെ ഗന്ധമില്ലേ
അരുവിതോറുമലിയും നിന്റെ ധര്മ്മനാദം
സംഗമത്തിലുണരും സമത തന്റെ ഗീതം
പാടിയൊഴുകിടുന്നൂ ഇന്നും പമ്പഗംഗപോലെ
നിന്റെമുദ്രയണിയും ഇരുമുടിക്കുതാഴെ
കുനിയുമേതുശിരസ്സും വിനയപീഠമായി
പടികള് പത്തുമെട്ടും വേദതത്വമോതും
കേരമുടയുമളവിലുള്ളില് കൂരിരുട്ടുമകലും
svāmi ayyappā svāmī ayyappā
śaraṇaṁ ayyappā nīye
praṇavappŏruḽappā
andhagāragiriyil jyodiyāyi viḍarū
maൌnamuṟayuṁ nāvil gānamāyi viḍarū
tyāgattin diḍale karuṇayallayo nī
vāḻvin malagaḽeṟān kaniyuṁ eṇiyallayo nī
ŏḻugiḍunna kāṭril ninṟĕ gandhamille
aruvidoṟumaliyuṁ ninṟĕ dharmmanādaṁ
saṁgamattiluṇaruṁ samada tanṟĕ gīdaṁ
pāḍiyŏḻugiḍunnū innuṁ pambagaṁgabolĕ
ninṟĕmudrayaṇiyuṁ irumuḍikkudāḻĕ
kuniyumeduśirassuṁ vinayabīṭhamāyi
paḍigaḽ pattumĕṭṭuṁ vedadatvamoduṁ
keramuḍayumaḽaviluḽḽil kūriruṭṭumagaluṁ