ശോകസങ്കുലമേ - മനമേ
ലോകമിനിമേല് നരകമേ
ആകമാനം മായമേ
നീറും വേദന കാര്മുകില് പോലെ
നീളെമാനസവാനിലകാലേ
ഞാനിനി സഹിയാ ജീവിതം വഹിയാ
എല്ലാം വിനയേ ഭൂതലേ
മാനിനിമാരെ മഹനിയരാക്കും
പതിവ്രതാധര്മ്മം പുലര്ത്തുന്നോരിവളെ
മോഹിച്ചനുദിനം മൂഢനൊരുവന്
മുതിര്ന്നുവരുകില് ന്യായമേ
śogasaṅgulame - maname
logaminimel naragame
āgamānaṁ māyame
nīṟuṁ vedana kārmugil polĕ
nīḽĕmānasavānilagāle
ñānini sahiyā jīvidaṁ vahiyā
ĕllāṁ vinaye bhūdale
māninimārĕ mahaniyarākkuṁ
padivradādharmmaṁ pularttunnorivaḽĕ
mohiccanudinaṁ mūḍhanŏruvan
mudirnnuvarugil nyāyame