സ്നേഹം തന്നുടെ തണ്ണീർപ്പന്തലിൽ
ദാഹിച്ചെത്തിയ യാത്രക്കാരാ
കത്തിയെരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞൂ പന്തൽ
വറ്റിവരണ്ടൂ ജലപാത്രം (സ്നേഹം..)
കദനക്കടലിൽ താഴ്ന്നല്ലേ നിൻ
കരളിലെ ശാന്തിനൗക
ആശാചക്രഭ്രമണം നിന്നു
അലയുവതെന്തിനു വീണ്ടും (സ്നേഹം...)
മായികമായ മരീചികയല്ലോ
മാടി വിളിച്ചതു നിന്നെ
ഈ മരുഭൂവിൻ നടുവിൽ നിനക്കിനി
ആറടിമണ്ണാണഭയം (സ്നേഹം..)
snehaṁ tannuḍĕ taṇṇīrppandalil
dāhiccĕttiya yātrakkārā
kattiyĕriññu kaḻiññū pandal
vaṭrivaraṇḍū jalabātraṁ (snehaṁ..)
kadanakkaḍalil tāḻnnalle nin
karaḽilĕ śāndinauga
āśāsakrabhramaṇaṁ ninnu
alayuvadĕndinu vīṇḍuṁ (snehaṁ...)
māyigamāya marīsigayallo
māḍi viḽiccadu ninnĕ
ī marubhūvin naḍuvil ninakkini
āṟaḍimaṇṇāṇabhayaṁ (snehaṁ..)