సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
పల్లవి:
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
మనసే ప్రధానము దానికి మనిషే ప్రమాణము
సుఖమే కోరుకోరా అది స్వార్థం కాదు పోరా
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
చరణం 1:
ఆ దేవుడు మస్తుగా తాగి బొమ్మల్నే సృష్టి చేసి
అరె గజిబిజి పడుతున్నాడు తన తప్పే తనకు తెలిసి
ఓయ్ ఉన్నవాడిదే దోపిడి లేనివాడికే రాపిడి
లోకం ఇట్టా ఏడ్చెరా దీనిని ఎవ్వడు మార్చురా
ప్రతి ఒక్కడు ఏమార్చురా గుడికెళ్ళినా గుణమేదిరా
ష్... తప్పై పోయిందిరో క్షమించురో క్షమించు
నరుడా మందు కొట్టేవాడే నీకు పరమ గురుడా
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
చరణం 2:
ఏ నాయకుడైనా పాపం వచ్చేది సేవ కోసం
అరె కడుపులు వాడే కొడితే అది కుర్చీలోని దోషం
రాజకీయాలెందుకు తన్నుకు చచ్చేటందుకు
రాత్రి పగలు తాగితే రాజు బంటు ఒక్కటే
నా మాటలో నిజముందిరా అది నమ్మితే సుఖముందిరా
వాదాలెందుకయ్యా మందు వేసేయ్ ముందు వెయ్యాస్
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
మనసే ప్రధానము దానికి మనిషే ప్రమాణము
సుఖమే కోరుకోరా అది స్వార్థం కాదు పోరా రేయ్
సత్యం శివం సుందరం నిత్యం ఇదే అనుభవం
నిత్యం ఇదే అనుభవం
pallavi:
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
manase pradhānamu dānigi maniṣhe pramāṇamu
sukhame korugorā adi svārdhaṁ kādu porā
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
saraṇaṁ 1:
ā devuḍu mastugā tāgi bŏmmalne sṛṣhṭi sesi
arĕ gajibiji paḍudunnāḍu tana tappe tanagu tĕlisi
oy unnavāḍide dobiḍi lenivāḍige rābiḍi
logaṁ iṭṭā eḍchĕrā dīnini ĕvvaḍu mārsurā
pradi ŏkkaḍu emārsurā guḍigĕḽḽinā guṇamedirā
ṣh... tappai poyiṁdiro kṣhamiṁchuro kṣhamiṁchu
naruḍā maṁdu kŏṭṭevāḍe nīgu parama guruḍā
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
saraṇaṁ 2:
e nāyaguḍainā pābaṁ vachchedi seva kosaṁ
arĕ kaḍubulu vāḍe kŏḍide adi kursīloni doṣhaṁ
rājagīyālĕṁdugu tannugu sachcheḍaṁdugu
rātri pagalu tāgide rāju baṁṭu ŏkkaḍe
nā māḍalo nijamuṁdirā adi nammide sukhamuṁdirā
vādālĕṁdugayyā maṁdu vesey muṁdu vĕyyās
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
manase pradhānamu dānigi maniṣhe pramāṇamu
sukhame korugorā adi svārdhaṁ kādu porā rey
satyaṁ śhivaṁ suṁdaraṁ nityaṁ ide anubhavaṁ
nityaṁ ide anubhavaṁ