പിന്നെയും പാടിയോ രാപ്പാടി നീ
പ്രിയ ഹൃദയ ഗീതകം(2)
അറിയില്ല നീ അനുരാഗി തൻ
അകതാരിൻ ഗന്ധം ചൊല്ലി
ശ്രുതിയിണക്കും മാരുതൻ (പിന്നെയും..)
വിടരുന്ന പൂവിൻ ദുഃഖം
ഉരുകുവതു തേൻ
പ്രണയിക്കും കരളിൻ സ്വപ്നം
മിഴിയിതളിൽ തേൻ
പറയാത്തൊരായിരം വ്യഥകൾ നിന്നോർമ്മയിൽ
അഴലിനുമറിവ് നീ ഒരു സുഖം (പിന്നെയും..)
ഇരുളിന്നുമുണ്ട് മോഹം
കൈതമലർ പോൽ
പുകയുന്ന മനസ്സിൻ നോവും
ചിലർക്കു ചിരി താൻ
പാടാത്തൊരായിരം വരികൾ നിൻ നാവിലും
അഴലിനുമറിവ് നീ ഒരു സുഖം (പിന്നെയും..)
pinnĕyuṁ pāḍiyo rāppāḍi nī
priya hṛdaya gīdagaṁ(2)
aṟiyilla nī anurāgi tan
agadārin gandhaṁ sŏlli
śrudiyiṇakkuṁ mārudan (pinnĕyuṁ..)
viḍarunna pūvin duḥkhaṁ
uruguvadu ten
praṇayikkuṁ karaḽin svapnaṁ
miḻiyidaḽil ten
paṟayāttŏrāyiraṁ vyathagaḽ ninnormmayil
aḻalinumaṟiv nī ŏru sukhaṁ (pinnĕyuṁ..)
iruḽinnumuṇḍ mohaṁ
kaidamalar pol
pugayunna manassin novuṁ
silarkku siri tān
pāḍāttŏrāyiraṁ varigaḽ nin nāviluṁ
aḻalinumaṟiv nī ŏru sukhaṁ (pinnĕyuṁ..)