പാല് നിനവിലും പാല് നിഴലിലും
പരമാനന്ദത്തിൻ ലോകം കണ്ടു ഞാൻ
എനിക്കുറങ്ങാനണിഞ്ഞൊരുങ്ങി കുടന്ന മണ്ണ്
(പാൽ നിനവിലും..)
വിരി വിരിക്കുന്നു കാരമുള്ളിന്റെ മുൾമുനയിൽ
കല്ലരിച്ചോറിന്നില നിരത്തുന്നു കോമരപ്പരിഷകൾ
എങ്കിലുമെന്നുള്ളം പാടിയുറക്കാനായ്
പാടുപെടുന്നതെന്തേ അമ്മക്കുരുവീ
(പാൽ നിനവിലും..)
ഇരുളൊതുക്കുന്ന ദുർമുഖങ്ങൾക്ക് മറവു തേടുന്നു ഞാൻ
പുലരിയേന്തുന്ന കൈവിളക്കിനു തിരി തെറുക്കുന്നു ഞാൻ
കാതരമെൻ ജന്മം കൈവെടിയാനെന്നും
ഉള്ളിലെ മോഹങ്ങൾ ചിറകണിയുന്നു
(പാൽ നിനവിലും..)
pāl ninaviluṁ pāl niḻaliluṁ
paramānandattin logaṁ kaṇḍu ñān
ĕnikkuṟaṅṅānaṇiññŏruṅṅi kuḍanna maṇṇ
(pāl ninaviluṁ..)
viri virikkunnu kāramuḽḽinṟĕ muḽmunayil
kallariccoṟinnila nirattunnu komarappariṣagaḽ
ĕṅgilumĕnnuḽḽaṁ pāḍiyuṟakkānāy
pāḍubĕḍunnadĕnde ammakkuruvī
(pāl ninaviluṁ..)
iruḽŏdukkunna durmukhaṅṅaḽkk maṟavu teḍunnu ñān
pulariyendunna kaiviḽakkinu tiri tĕṟukkunnu ñān
kādaramĕn janmaṁ kaivĕḍiyānĕnnuṁ
uḽḽilĕ mohaṅṅaḽ siṟagaṇiyunnu
(pāl ninaviluṁ..)