(॥పల్లవి॥)
ఓయమ్మా తనపొందు వొల్లకుందునా
చేయివట్టి తీయనేలే చెలులు నన్నిపుడు
(॥ఓయ॥)
దగ్గరి మాటాడ నాకుఁ దడవా తనతోను
యెగ్గుదప్పులౌనని యెంచేఁ గాక
నిగ్గులసరస మాడనేరనా కొంతైనా
సిగ్గరితనాన కేనేఁ జింతించేఁ గాక
(॥ఓయ॥)
సొలపుఁ జూపులఁ దన్నుఁ జూచు టరుదాతన-
తలఁపు దెలియలేక దాఁగే గాక
సెలవినవ్వు దనపై చిలికించనేరనా
కొలఁదిమీరునోయని కొంకే గాక
(॥ఓయ॥)
కాఁగిలించి ఇట్లనె కరఁగించకుందనా
మూఁగినయాసలు చూపి మోఁపితిఁగాక
తోఁగెను చెమట నాకుఁ దోడనె శ్రీ వేంకటేశ
ఆఁగి రతిఁ జొక్కించితి వందుకే కాక
(||pallavi||)
oyammā tanabŏṁdu vŏllaguṁdunā
seyivaṭṭi tīyanele sĕlulu nannibuḍu
(||oya||)
daggari māḍāḍa nāgum̐ daḍavā tanadonu
yĕggudappulaunani yĕṁchem̐ gāga
niggulasarasa māḍaneranā kŏṁtainā
siggaridanāna kenem̐ jiṁtiṁchem̐ gāga
(||oya||)
sŏlabum̐ jūbulam̐ dannum̐ jūsu ṭarudādana-
talam̐pu dĕliyalega dām̐ge gāga
sĕlavinavvu danabai siligiṁchaneranā
kŏlam̐dimīrunoyani kŏṁke gāga
(||oya||)
kām̐giliṁchi iṭlanĕ karam̐giṁchaguṁdanā
mūm̐ginayāsalu sūbi mom̐pidim̐gāga
tom̐gĕnu sĕmaḍa nāgum̐ doḍanĕ śhrī veṁkaḍeśha
ām̐gi radim̐ jŏkkiṁchidi vaṁduge kāga