ഞാന് ഞാന് ഞാനെന്ന ഭാവങ്ങളേ
പ്രാകൃതയുഗമുഖഛായകളേ
തീരത്തു മത്സരിച്ചു മത്സരിച്ചു മരിക്കും ഈ
തിരകളും നിങ്ങളുമൊരുപോലെ
ആകാശഗോപുരത്തിന് മുകളിലുദിച്ചോ-
രാദിത്യബിംബമിതാ കടലില് മുങ്ങി
ആയിരമുറുമികള് ഊരിവീശി
അംബരപ്പടവിനു മതിലുകെട്ടി
പകല് വാണ പെരുമാളിന് രാജ്യഭാരം വെറും
പതിനഞ്ചുനാഴിക മാത്രം
വാഹിനീതടങ്ങളില് അർദ്ധനഗ്നാംഗിയായ്
മോഹിനിയാട്ടമാടും ചന്ദ്രലേഖേ
അംഗലാവണ്യത്തിന് അമൃതു നീട്ടി
അഷ്ടദിക്പാലകര് മതിമയക്കി
പളുങ്കുമണ്ഡപത്തില് നിന്റെ നൃത്തം വെറും
പതിനഞ്ചുനാഴിക മാത്രം
ñān ñān ñānĕnna bhāvaṅṅaḽe
prākṛtayugamukhachāyagaḽe
tīrattu matsariccu matsariccu marikkuṁ ī
tiragaḽuṁ niṅṅaḽumŏrubolĕ
āgāśagoburattin mugaḽiludicco-
rādityabiṁbamidā kaḍalil muṅṅi
āyiramuṟumigaḽ ūrivīśi
aṁbarappaḍavinu madilugĕṭṭi
pagal vāṇa pĕrumāḽin rājyabhāraṁ vĕṟuṁ
padinañjunāḻiga mātraṁ
vāhinīdaḍaṅṅaḽil arddhanagnāṁgiyāy
mohiniyāṭṭamāḍuṁ sandralekhe
aṁgalāvaṇyattin amṛtu nīṭṭi
aṣṭadikpālagar madimayakki
paḽuṅgumaṇḍabattil ninṟĕ nṛttaṁ vĕṟuṁ
padinañjunāḻiga mātraṁ