നീലക്കുട ചൂടി മാനം നീളെ പൂ വിരിയും ഭൂമി
വേളികാപ്പൊരുങ്ങുന്നു വേലപ്പെണ്ണേ
വേലപ്പെണ്ണേ പെണ്ണേ നാടൻ പെണ്ണേ
നാടൻ പെണ്ണേ...
കതിരണിപ്പാടത്തിനും കനകമുഖം കുനിഞ്ഞു
തളിരിട്ടു തങ്കസ്വപ്നം മലരിരുന്നു
മാരൻ വന്നൂ നിന്റെ മാരൻ വന്നൂ
വേലപ്പെണ്ണേ പെണ്ണേ നാടൻ പെണ്ണേ
നാടൻ പെണ്ണേ...
അറിയാതെയുള്ളിൽ വന്നോൻ
അകതാരും കൊണ്ടു കടന്നോൻ
മണിയറയിൽ വന്നെത്തുമ്പോൾ പെണ്ണേ
മണിയറയിൽ വന്നെത്തുമ്പോൾ
മാൻപേടല്ലേ പെണ്ണേ മടി കാട്ടല്ലേ
വേലപ്പെണ്ണേ പെണ്ണേ നാടൻ പെണ്ണേ
നാടൻ പെണ്ണേ...
nīlakkuḍa sūḍi mānaṁ nīḽĕ pū viriyuṁ bhūmi
veḽigāppŏruṅṅunnu velappĕṇṇe
velappĕṇṇe pĕṇṇe nāḍan pĕṇṇe
nāḍan pĕṇṇe...
kadiraṇippāḍattinuṁ kanagamukhaṁ kuniññu
taḽiriṭṭu taṅgasvapnaṁ malarirunnu
māran vannū ninṟĕ māran vannū
velappĕṇṇe pĕṇṇe nāḍan pĕṇṇe
nāḍan pĕṇṇe...
aṟiyādĕyuḽḽil vannon
agadāruṁ kŏṇḍu kaḍannon
maṇiyaṟayil vannĕttumboḽ pĕṇṇe
maṇiyaṟayil vannĕttumboḽ
mānpeḍalle pĕṇṇe maḍi kāṭṭalle
velappĕṇṇe pĕṇṇe nāḍan pĕṇṇe
nāḍan pĕṇṇe...