(॥పల్లవి॥)
నీ కొలఁది గాదు గదె నీ చేఁతలు
యీ కడ నీ దంటతనా లెక్కుడాయఁ గదవే
(॥నీకొల॥)
కాచియుఁ గావవు నీ చక్కని చన్నులు
పూచియుఁ బూవవు నీ పూఁప నవ్వులు
చూచియుఁ జూడదు చౌల సొంపు నీ మోవి
యేచి యిసుమంతదాన వెంత నేరిచితివే
(॥నీకొలఁ॥)
కూడియుఁ గూడవు నీ కొప్పు విరులు
వీడియు వీడవు నీ వెడ సిగ్గులు
ఆడియు నాడని వీ వొయ్యారి మాటలు
యీడు లెట్టుకొని నాతో నేల పెనఁగేవే
(॥నీ కొలఁ॥)
తనిసీఁ దనియదు చిత్తము రతుల
మొనసీ మొనయపు నీ మొన గోరులు
యెనసె శ్రీవేంకటేశుఁ డింతలో నన్ను
ననిచి యీతని నేల నంటుసేసుకొనేవే
(||pallavi||)
nī kŏlam̐di gādu gadĕ nī sem̐talu
yī kaḍa nī daṁṭadanā lĕkkuḍāyam̐ gadave
(||nīgŏla||)
kāsiyum̐ gāvavu nī sakkani sannulu
pūsiyum̐ būvavu nī pūm̐pa navvulu
sūsiyum̐ jūḍadu saula sŏṁpu nī movi
yesi yisumaṁtadāna vĕṁta nerisidive
(||nīgŏlam̐||)
kūḍiyum̐ gūḍavu nī kŏppu virulu
vīḍiyu vīḍavu nī vĕḍa siggulu
āḍiyu nāḍani vī vŏyyāri māḍalu
yīḍu lĕṭṭugŏni nādo nela pĕnam̐geve
(||nī kŏlam̐||)
tanisīm̐ daniyadu sittamu radula
mŏnasī mŏnayabu nī mŏna gorulu
yĕnasĕ śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍiṁtalo nannu
nanisi yīdani nela naṁṭusesugŏneve