മന്മഥമോഹനനേ വരൂ നീയെന് മനമാര്ന്നിടും
നായകനേ പ്രിയനേ
മഞ്ജുളമീ മധുര മാദകയൌവനം
മതിവരുമാറിതിനെ നുകരുവതേ ജീവിതം
അഴലിയന്നാകുലരായ് കഴിയാനല്ലയീ ജന്മം
അമരസുഖസാധനം വെടിയാതെയീ ധനമഴകില്
മനമുരുകി ആശകളെ തഴുകി
അമിതമാനന്ദം അടയുവതേ കാമിതം
അനന്താഭിരാമമതുലം സുമം താവുമൂഴിയഖിലം
മരന്ദാനുരാഗമഹിതം മനംതാനിതില് കാമിതം
manmathamohanane varū nīyĕn manamārnniḍuṁ
nāyagane priyane
mañjuḽamī madhura mādagayaൌvanaṁ
madivarumāṟidinĕ nugaruvade jīvidaṁ
aḻaliyannāgularāy kaḻiyānallayī janmaṁ
amarasukhasādhanaṁ vĕḍiyādĕyī dhanamaḻagil
manamurugi āśagaḽĕ taḻugi
amidamānandaṁ aḍayuvade kāmidaṁ
anandābhirāmamadulaṁ sumaṁ tāvumūḻiyakhilaṁ
marandānurāgamahidaṁ manaṁtānidil kāmidaṁ