ഉം...
മനസ്സേ നീയൊരലയാഴി ദുഃഖതീരമോ മരുഭൂമി (2)
അലയും ഞാനോ നിഴലായി മായും
വിരഹവേദനയാലിവിടെ
മനസ്സേ നീയൊരലയാഴി ദുഃഖതീരമോ മരുഭൂമി
പനിനീര് മുകിലിന് സ്വയംവരമാല്യം
മിഴിനീരിതളായി തീര്ന്നാലും
വനദേവത തന് രാജാങ്കണങ്ങളില്
കനകമയൂരം പീലി നീര്ത്തും
മനസ്സേ നീയൊരലയാഴി ദുഃഖതീരമോ മരുഭൂമി
മറക്കാനൊരിക്കലും കഴിയാത്ത കഥയുടെ
മാറാലയാണെന് ആത്മാവില്
അനുരാഗ സൗരഭം ചൂടാതെ വീണിടും
കദനത്തിന് മലരായി ഞാനിവിടെ
മനസ്സേ നീയൊരലയാഴി ദുഃഖതീരമോ മരുഭൂമി
പതറുന്ന തന്ത്രികള് വീണ്ടും ഇണക്കിയാല്
ഉണരാതിരിക്കുമോ ഗാനം
ഒരു കൊടും വേനലില് വാടിയ വല്ലരി
തളിര്ക്കാതിരിക്കുമോ വീണ്ടും (2)
ഉം...
uṁ...
manasse nīyŏralayāḻi duḥkhadīramo marubhūmi (2)
alayuṁ ñāno niḻalāyi māyuṁ
virahavedanayāliviḍĕ
manasse nīyŏralayāḻi duḥkhadīramo marubhūmi
paninīr mugilin svayaṁvaramālyaṁ
miḻinīridaḽāyi tīrnnāluṁ
vanadevada tan rājāṅgaṇaṅṅaḽil
kanagamayūraṁ pīli nīrttuṁ
manasse nīyŏralayāḻi duḥkhadīramo marubhūmi
maṟakkānŏrikkaluṁ kaḻiyātta kathayuḍĕ
māṟālayāṇĕn ātmāvil
anurāga saurabhaṁ sūḍādĕ vīṇiḍuṁ
kadanattin malarāyi ñāniviḍĕ
manasse nīyŏralayāḻi duḥkhadīramo marubhūmi
padaṟunna tandrigaḽ vīṇḍuṁ iṇakkiyāl
uṇarādirikkumo gānaṁ
ŏru kŏḍuṁ venalil vāḍiya vallari
taḽirkkādirikkumo vīṇḍuṁ (2)
uṁ...