మనసా మన్నించమ్మా మార్గం మళ్ళించమ్మా
పల్లవి:
మనసా మన్నించమ్మా మార్గం మళ్ళించమ్మా
నీతో రాని నిన్నల్లోనే శిలవై ఉంటావా
స్వప్నం చెదిరిందమ్మా సత్యం ఎదరుందమ్మా
పొద్దేలేని నిద్దర్లోనే నిత్యం ఉంటావా
ప్రేమా ప్రేమా నీ పరిచయం పాపం అంటే కాదనలేవా
ప్రేమా ప్రేమా నీ పరిచయం పాపం అంటే కాదనలేవా
చరణం 1:
దేవాలయంలా ఉంటే నీ తలపు ప్రేమ దైవంలా కొలువుంటుందమ్మా
దావానలంలా తరిమే నిట్టూర్పు ప్రేమని నీనుంచి వెలివేస్తుందమ్మా
అంత దూరం ఉంటేనే చందురుడు చల్లని వెలుగమ్మా
చెంతకొస్తే మంటేనే అందడని నీతో చెప్పమ్మా
మన క్షేమం కోరుకునే జాబిలే చెలిమికి చిరునామా
తన సౌఖ్యం ముఖ్యమనే కాంక్షలో కలవరపడకమ్మా
ప్రేమా ప్రేమా నీ స్నేహమే తీరని శాపం మన్నిస్తావా
చరణం 2:
ఒక చినుకునైనా దాచదు తనకోసం నేలకు నీరిచ్చి మురిసే ఆకాశం
నదులన్నితానే తాగే ఆరాటం కడలికి తీర్చేనా దాహం ఏమాత్రం
పంజరంలో బంధించి ఆపకే నేస్తాన్నేనాడు
పల్లకివై పంపించి చల్లగా దీవించవె నేడు
జ్ఞాపకంలో తీయదనం చేదుగా మార్చవ కన్నీళ్ళు
జీవితంలో నీ పయనం ఇక్కడే ఆపదు నూరేళ్ళు
ప్రేమా ప్రేమా మదిలో భారం కరిగించేలా ఓదార్చవా
pallavi:
manasā manniṁchammā mārgaṁ maḽḽiṁchammā
nīdo rāni ninnallone śhilavai uṁṭāvā
svapnaṁ sĕdiriṁdammā satyaṁ ĕdaruṁdammā
pŏddeleni niddarlone nityaṁ uṁṭāvā
premā premā nī parisayaṁ pābaṁ aṁṭe kādanalevā
premā premā nī parisayaṁ pābaṁ aṁṭe kādanalevā
saraṇaṁ 1:
devālayaṁlā uṁṭe nī talabu prema daivaṁlā kŏluvuṁṭuṁdammā
dāvānalaṁlā tarime niṭṭūrbu premani nīnuṁchi vĕlivestuṁdammā
aṁta dūraṁ uṁṭene saṁduruḍu sallani vĕlugammā
sĕṁtagŏste maṁṭene aṁdaḍani nīdo sĕppammā
mana kṣhemaṁ korugune jābile sĕlimigi sirunāmā
tana saukhyaṁ mukhyamane kāṁkṣhalo kalavarabaḍagammā
premā premā nī snehame tīrani śhābaṁ mannistāvā
saraṇaṁ 2:
ŏga sinugunainā dāsadu tanagosaṁ nelagu nīrichchi murise āgāśhaṁ
nadulannidāne tāge ārāḍaṁ kaḍaligi tīrsenā dāhaṁ emātraṁ
paṁjaraṁlo baṁdhiṁchi ābage nestānnenāḍu
pallagivai paṁpiṁchi sallagā dīviṁchavĕ neḍu
jñābagaṁlo tīyadanaṁ sedugā mārsava kannīḽḽu
jīvidaṁlo nī payanaṁ ikkaḍe ābadu nūreḽḽu
premā premā madilo bhāraṁ karigiṁchelā odārsavā