മദംപൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന മാനം
മനംപൊട്ടിക്കരയുന്ന ഭൂമി
ഇടയിൽപെട്ടിരതേടി പിടയുന്നു പ്രാണൻ
എവിടെയോ മറയുന്നു ദൈവം (2)
ഇത്തിരി തലചായ്ക്കാനീ മരുഭൂമിയിൽ
ഈന്തപ്പന നിഴലില്ല (2)
ഒട്ടു ദൂരം പോകാൻ ചുമടൊന്നു താങ്ങുവാൻ
ഒട്ടകക്കൂട്ടവുമില്ല (2)
ഓ.... (മദം പൊട്ടി ചിരിക്കുന്ന)
കരയുവാൻ കൺകളിൽ കണ്ണുനീരില്ലാത്ത
കളിമരപ്പാവകൾ ഞങ്ങൾ (2)
കാലമാം മാന്ത്രികൻ ഹോമത്തിനെഴുതിയ
കരിമഷിക്കോലങ്ങൾ ഞങ്ങൾ (2)
madaṁpŏṭṭiccirikkunna mānaṁ
manaṁpŏṭṭikkarayunna bhūmi
iḍayilbĕṭṭiradeḍi piḍayunnu prāṇan
ĕviḍĕyo maṟayunnu daivaṁ (2)
ittiri talasāykkānī marubhūmiyil
īndappana niḻalilla (2)
ŏṭṭu dūraṁ pogān sumaḍŏnnu tāṅṅuvān
ŏṭṭagakkūṭṭavumilla (2)
o.... (madaṁ pŏṭṭi sirikkunna)
karayuvān kaṇgaḽil kaṇṇunīrillātta
kaḽimarappāvagaḽ ñaṅṅaḽ (2)
kālamāṁ māndrigan homattinĕḻudiya
karimaṣikkolaṅṅaḽ ñaṅṅaḽ (2)