മായയാം മാരീചൻ മുൻപേ
മനസ്സെന്ന ശ്രീരാമൻ പിൻപേ
മോഹമാം മൈഥിലിദേവിതൻ മുന്നിൽ
ദാഹാർത്തനായ് വരും വിധിയെന്ന രാവണൻ
(മായയാം..)
ഓടിത്തളരുന്ന മനസ്സിന്റെ ബാണം
ഒരിക്കലുമേൽക്കാതെയോടുന്നു മായ
വനവീഥികളെ കൈവെടിയുന്നു
മാനത്തു മറയുന്നു വിരഹിണി സീത
(മായയാം...)
തേടിത്തളരുന്ന ദുഃഖമേ നിന്നെ
തിരക്കി വരില്ലിനി മായുന്ന മോഹം
ജീവിതമാകും രാമായണത്തിൽ
രാവണനാം വിധി വിജയിയാണെന്നും
(മായയാം..)
māyayāṁ mārīsan munpe
manassĕnna śrīrāman pinpe
mohamāṁ maithilidevidan munnil
dāhārttanāy varuṁ vidhiyĕnna rāvaṇan
(māyayāṁ..)
oḍittaḽarunna manassinṟĕ bāṇaṁ
ŏrikkalumelkkādĕyoḍunnu māya
vanavīthigaḽĕ kaivĕḍiyunnu
mānattu maṟayunnu virahiṇi sīda
(māyayāṁ...)
teḍittaḽarunna duḥkhame ninnĕ
tirakki varillini māyunna mohaṁ
jīvidamāguṁ rāmāyaṇattil
rāvaṇanāṁ vidhi vijayiyāṇĕnnuṁ
(māyayāṁ..)