മാണിക്യ വീണ (തങ്ക നൂപുരങ്ങള്)
മാണിക്യവീണാ വിലോലയാം വാണിയോ
മാലേയ പുണ്യമാം മന്ദാരപുഷ്പമോ
മായേ മനോമയേ...മാംഗല്യ മാലികേ...
നേരുന്നു ധന്യമാം മംഗളം....
തങ്കനൂപുരങ്ങള് ചാര്ത്തി നറുജപ-
കുങ്കുമം കുതിര്ന്ന മാറിലൊരു ശുഭ-
മന്ത്രപുണ്യമോടെ വന്നു മണമക-
ളിന്ദ്രനീലകാന്തി ചിന്തിയിതുവഴി
മിഴികളിലഴകുകള് മെഴുകിയ
കലയുടെ കളമൃദുതളികയുമായ്...
തരളമുരളിതഴുകുമരിയമധുരവുമായ്....
(തങ്കനൂപുരങ്ങള്....)
മോഹം നെഞ്ചില് തീര്ക്കും
കോലം...വർണ്ണക്കോലം....
കാലം കണ്ണില് ചേര്ക്കും
നീലം...സ്വപ്നനീലം...
ചെല്ലക്കുയിലുകള് സൂര്യലതകളി-
ലല്ലിക്കുഴലുമായ് വേദസദിരിനു
ചുണ്ടില് കരുതിയ രാഗസുധയുടെ
ഹംസധ്വനികളില് മെല്ലെയലിയവെ
വസന്ത സുഗന്ധ പതംഗമുണര്ന്നു-
പറന്നു തളര്ന്നു വാ....
(തങ്കനൂപുരങ്ങള്....)
താളം..ആദിതാളം
രാഗം..രതിഭാവം
യാമം..ധന്യയാമം
മേളം...മന്ദ്രമേളം...
പൊങ്കല്പ്പുലരിയിൽ എന്റെ മനസ്സിനു
തങ്കക്കൊലുസ്സിലെ മുത്തു വിതറിയ
വർണ്ണച്ചിറകുകള് കോര്ത്തു തരുമൊരു
മോഹച്ചിമിഴിലെ പുണ്യകളഭമേ
വിരിഞ്ഞൊരുഷസ്സില് മനസ്സിലുതിർന്നു-
കുളിര്ന്നു കുതിര്ന്നു വാ....
(തങ്കനൂപുരങ്ങള്....)
māṇikyavīṇā vilolayāṁ vāṇiyo
māleya puṇyamāṁ mandārabuṣpamo
māye manomaye...māṁgalya mālige...
nerunnu dhanyamāṁ maṁgaḽaṁ....
taṅganūburaṅṅaḽ sārtti naṟujaba-
kuṅgumaṁ kudirnna māṟilŏru śubha-
mandrabuṇyamoḍĕ vannu maṇamaga-
ḽindranīlagāndi sindiyiduvaḻi
miḻigaḽilaḻagugaḽ mĕḻugiya
kalayuḍĕ kaḽamṛdudaḽigayumāy...
taraḽamuraḽidaḻugumariyamadhuravumāy....
(taṅganūburaṅṅaḽ....)
mohaṁ nĕñjil tīrkkuṁ
kolaṁ...varṇṇakkolaṁ....
kālaṁ kaṇṇil serkkuṁ
nīlaṁ...svapnanīlaṁ...
sĕllakkuyilugaḽ sūryaladagaḽi-
lallikkuḻalumāy vedasadirinu
suṇḍil karudiya rāgasudhayuḍĕ
haṁsadhvanigaḽil mĕllĕyaliyavĕ
vasanda sugandha padaṁgamuṇarnnu-
paṟannu taḽarnnu vā....
(taṅganūburaṅṅaḽ....)
tāḽaṁ..ādidāḽaṁ
rāgaṁ..radibhāvaṁ
yāmaṁ..dhanyayāmaṁ
meḽaṁ...mandrameḽaṁ...
pŏṅgalppulariyil ĕnṟĕ manassinu
taṅgakkŏlussilĕ muttu vidaṟiya
varṇṇacciṟagugaḽ korttu tarumŏru
mohaccimiḻilĕ puṇyagaḽabhame
viriññŏruṣassil manassiludirnnu-
kuḽirnnu kudirnnu vā....
(taṅganūburaṅṅaḽ....)