മാനവമനമൊരു മഹാവനം
മദയാനകള് തിങ്ങും ഖോരവനം
മലയജശീതളമന്ദസമീരനില്
മലരുകള് തുള്ളും മായാവനം
കോപവികാരച്ചെമ്പുലികള്
കൂകിവിളിക്കും കുറുനരികള്
അഹന്തതന് വന് സിംഹങ്ങള്
അലറിനടക്കും ഹൃദയവനം
വര്ണ്ണപ്പൂവിന് മറവിലിരിക്കും
സ്വര്ണ്ണം ചൂടിയ പാമ്പിന് മാളം
പുറമേ പുഞ്ചിരി അകമേ വന് ചതി
ഇതുതാന് ജീവിത കവിതാ ഭാവം
mānavamanamŏru mahāvanaṁ
madayānagaḽ tiṅṅuṁ khoravanaṁ
malayajaśīdaḽamandasamīranil
malarugaḽ tuḽḽuṁ māyāvanaṁ
kobavigāraccĕmbuligaḽ
kūgiviḽikkuṁ kuṟunarigaḽ
ahandadan van siṁhaṅṅaḽ
alaṟinaḍakkuṁ hṛdayavanaṁ
varṇṇappūvin maṟavilirikkuṁ
svarṇṇaṁ sūḍiya pāmbin māḽaṁ
puṟame puñjiri agame van sadi
idudān jīvida kavidā bhāvaṁ