(॥పల్లవి॥)
మాపు దాఁకా జోలి యేల మానఁగదవే
చేపట్టి యాతఁడు నా చిత్తములోఁ బాయఁడు
(॥మాపు॥)
అతనిపై తమకము ఆఁపఁగలేనే
యితవుగా నీ బుద్దులు యేమి చెప్పేవే
మితిమీరి యతనికి మేలుదాననే
చతురత నీ మాఁటలు చవులుగావే
(॥మాపు॥)
మలసి యాతని పొందు మానఁగరాదే
వెలయఁగ నీవెంత వేఁడకొనేవే
వలపుగాదని తోయవచ్చునటవే
పలుమారు నాతో నేల పట్టి పెనఁగేవే
(॥మాపు॥)
మన సాతనిపైఁ బెట్టి మరిగితినే
నను గిలిగించే యేమి నవ్వించేవే
యెనసె శ్రీవేంకటేశుఁ డిదివో నన్ను
మొనసి యెన్నేసి నీవు మొక్కులు మొక్కేవే
(||pallavi||)
mābu dām̐kā joli yela mānam̐gadave
sebaṭṭi yādam̐ḍu nā sittamulom̐ bāyam̐ḍu
(||mābu||)
adanibai tamagamu ām̐pam̐galene
yidavugā nī buddulu yemi sĕppeve
midimīri yadanigi meludānane
sadurada nī mām̐ṭalu savulugāve
(||mābu||)
malasi yādani pŏṁdu mānam̐garāde
vĕlayam̐ga nīvĕṁta vem̐ḍagŏneve
valabugādani toyavachchunaḍave
palumāru nādo nela paṭṭi pĕnam̐geve
(||mābu||)
mana sādanibaim̐ bĕṭṭi marigidine
nanu giligiṁche yemi navviṁcheve
yĕnasĕ śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍidivo nannu
mŏnasi yĕnnesi nīvu mŏkkulu mŏkkeve