കേളീവിപിനം വിജനം
മേലേ ഇരുളും ഗഗനം
മണ്ണിന് നിശതന് നിറകലികകളോ
കണ്ണിന് കനവിന് കതിര്മലരുകളോ വിരിവൂ
(കേളീവിപിനം)
ഏകതാരയെന്നപോല്
പോവതാരെ കാണുവാന്
പേടിയെന്തു കണ്കളില്
പേടമാനെ ചൊല്ലൂ നീ
പൂഞ്ചിറകോലും കാഞ്ചനനാഗം
പറന്നു നേരെ വന്നണഞ്ഞുവോ
(കേളീവിപിനം)
നീലരാവിന് നന്ദിനി-
പോലെ വന്ന നാഗിനി
പാടുവാന് മറന്നപോല്
ആടിയാടി നില്പൂ നീ
കണ്കളില്നിന്നോ ചെങ്കനല് പാറി
കളഞ്ഞുവോ നിറന്ന നിന് മണി
(കേളീവിപിനം)
keḽīvibinaṁ vijanaṁ
mele iruḽuṁ gaganaṁ
maṇṇin niśadan niṟagaligagaḽo
kaṇṇin kanavin kadirmalarugaḽo virivū
(keḽīvibinaṁ)
egadārayĕnnabol
povadārĕ kāṇuvān
peḍiyĕndu kaṇgaḽil
peḍamānĕ sŏllū nī
pūñjiṟagoluṁ kāñjananāgaṁ
paṟannu nerĕ vannaṇaññuvo
(keḽīvibinaṁ)
nīlarāvin nandini-
polĕ vanna nāgini
pāḍuvān maṟannabol
āḍiyāḍi nilpū nī
kaṇgaḽilninno sĕṅganal pāṟi
kaḽaññuvo niṟanna nin maṇi
(keḽīvibinaṁ)