കേളീവിപിനം വിജനം
മേലേയിരുളും ഗഗനം
മണ്ണിൽ നിശ തൻ നിറകലികകളോ
കണ്ണിൽ കനവിൻ കതിർമലരുകളോ
വിരിവൂ (കേളീ...)
ഏകതാരയെന്ന പോൽ
പോവതാരെ കാണുവാൻ
പേടിയെന്തു കൺകളിൽ
പേടമാനെ ചൊല്ലൂ നീ
പൂഞ്ചിറകോലും കാഞ്ചനനാഗം
പറന്നു നേരേ വന്നണഞ്ഞുവോ (കേളീവിപിനം..)
നീലരാവിൻ നന്ദിനി
പോലെ വന്ന നാഗിനി
പാടുവാൻ മറന്ന പോൽ
ആടിയാടി നില്പൂ നീ
കൺകളിൽ നിന്നോ
ചെങ്കനൽ പാറീ
കളഞ്ഞുവോ നിറന്ന നിൻ മണി (കേളീവിപിനം..)
keḽīvibinaṁ vijanaṁ
meleyiruḽuṁ gaganaṁ
maṇṇil niśa tan niṟagaligagaḽo
kaṇṇil kanavin kadirmalarugaḽo
virivū (keḽī...)
egadārayĕnna pol
povadārĕ kāṇuvān
peḍiyĕndu kaṇgaḽil
peḍamānĕ sŏllū nī
pūñjiṟagoluṁ kāñjananāgaṁ
paṟannu nere vannaṇaññuvo (keḽīvibinaṁ..)
nīlarāvin nandini
polĕ vanna nāgini
pāḍuvān maṟanna pol
āḍiyāḍi nilbū nī
kaṇgaḽil ninno
sĕṅganal pāṟī
kaḽaññuvo niṟanna nin maṇi (keḽīvibinaṁ..)