(॥పల్లవి॥)
కనికరించఁగరాదా కాంతఁ జూచి ఇఁక నైనా
యెనలేని సరసము లెందాఁకా నాడేవు
(॥కని॥)
కొనచూపులనే యింతి కోరికతో నిన్నుఁ జూచీ
చనవిచ్చికూచుండుమనఁగరాదా
తనివోనియాసలతో దండనే నిలుచున్నది
ననుపు సేలుకొని నవ్వఁగరాదా
(॥కని॥)
వెక్కసపు దమకాన వేళ గాచుకవున్నది
అక్కరతోఁ బిలిచి మాఁటాడరాదా
నెక్కొన్నమోహముతోడ నివ్వెరగున నున్నది
చెక్కునొక్కి బుజ్జగించి చెనకఁగరాదా
(॥కని॥)
యెదుటనే నీకాఁగిటి కేఁకారుతానున్నది
పొదిగి రతుల నిట్టె భోగించరాదా
కదిసి శ్రీవేంకటేశ కరుణించి యేలితివి
మదిఁ జోక్కి యీట్లానే మన్నించరాదా
(||pallavi||)
kanigariṁcham̐garādā kāṁtam̐ jūsi im̐ka nainā
yĕnaleni sarasamu lĕṁdām̐kā nāḍevu
(||kani||)
kŏnasūbulane yiṁti korigado ninnum̐ jūsī
sanavichchigūsuṁḍumanam̐garādā
tanivoniyāsalado daṁḍane nilusunnadi
nanubu selugŏni navvam̐garādā
(||kani||)
vĕkkasabu damagāna veḽa gāsugavunnadi
akkaradom̐ bilisi mām̐ṭāḍarādā
nĕkkŏnnamohamudoḍa nivvĕraguna nunnadi
sĕkkunŏkki bujjagiṁchi sĕnagam̐garādā
(||kani||)
yĕduḍane nīgām̐giḍi kem̐kārudānunnadi
pŏdigi radula niṭṭĕ bhogiṁcharādā
kadisi śhrīveṁkaḍeśha karuṇiṁchi yelidivi
madim̐ jokki yīṭlāne manniṁcharādā