(॥పల్లవి॥)
కపటాలు వద్దుగాక కాంతలతోను
యిపుడు చెల్లదా నీకు యెంతసేసినాను
(॥కప॥)
తమకాన నాపె పేరు తడవితి వింతేకాక
మమకారము నామీఁద మఱచేవా
భ్రమసితినంటా నాతో బాసలు సేయఁగనేల
జమళి నెందరైనా దోసములా నీకేమీ
(॥కప॥)
ననుపున నాతోడ నవ్వితి వింతేకాక
యెనసి నన్ను మన్నించ కేల మానేవు
పనిపరాకంటా నొడఁబఱచఁగ నింతయేల
తనివి చాలకుండితే తగదా నీకేమీ
(॥కప॥)
సొలసి మొక్కఁగా నాపెఁ జూచితి వింతేకాక
కలసితివి నన్ను నీకడ మున్నదా
తొలుతటిపొందులంటా తొరలించ నిపుడేల
చెలితో శ్రీవేంకటేశ సిగ్గా నీకేమీ
(||pallavi||)
kabaḍālu vaddugāga kāṁtaladonu
yibuḍu sĕlladā nīgu yĕṁtasesinānu
(||kaba||)
tamagāna nābĕ peru taḍavidi viṁtegāga
mamagāramu nāmīm̐da maṟasevā
bhramasidinaṁṭā nādo bāsalu seyam̐ganela
jamaḽi nĕṁdarainā dosamulā nīgemī
(||kaba||)
nanubuna nādoḍa navvidi viṁtegāga
yĕnasi nannu manniṁcha kela mānevu
panibarāgaṁṭā nŏḍam̐baṟasam̐ga niṁtayela
tanivi sālaguṁḍide tagadā nīgemī
(||kaba||)
sŏlasi mŏkkam̐gā nābĕm̐ jūsidi viṁtegāga
kalasidivi nannu nīgaḍa munnadā
tŏludaḍibŏṁdulaṁṭā tŏraliṁcha nibuḍela
sĕlido śhrīveṁkaḍeśha siggā nīgemī