(॥పల్లవి॥)
ఇప్పుడిట్టె వింటిమి నీవేల నవ్వేవు
చెప్పితేను దోసమా సిగ్గువడనేఁటికి
(॥ఇప్పు॥)
అంగన విచ్చేసి నేఁడు ఆయమైననీమోవి
యెంగిలిసేసినదట ఇది నిజమా
కుంగకుండేయటు వంటి కుచముల కొనలను
అంగవించి వొత్తెనట అది నిజమా
(॥ఇప్పు॥)
వొక్కమంచముపై నుండి వొడఁబడఁజెప్పి నీ-
యిక్కువ లంటినదట యిది నిజమా
చక్కనితనపాదాలు సారె నీమై సోఁకించి
అక్కర దీరిచేనట అది నిజమా
(॥ఇప్పు॥)
నీవు నేనుఁ గూడుండఁగా నెమ్మది శ్రీవేంకటేశ
యీవేళఁ దా నున్నదట యిది నిజమా
వోవరిలో మిగిలినవూడిగాలెల్లాఁ జేసి
ఆవటించి మొక్కెనట అది నిజమా
(||pallavi||)
ippuḍiṭṭĕ viṁṭimi nīvela navvevu
sĕppidenu dosamā sigguvaḍanem̐ṭigi
(||ippu||)
aṁgana vichchesi nem̐ḍu āyamainanīmovi
yĕṁgilisesinadaḍa idi nijamā
kuṁgaguṁḍeyaḍu vaṁṭi kusamula kŏnalanu
aṁgaviṁchi vŏttĕnaḍa adi nijamā
(||ippu||)
vŏkkamaṁchamubai nuṁḍi vŏḍam̐baḍam̐jĕppi nī-
yikkuva laṁṭinadaḍa yidi nijamā
sakkanidanabādālu sārĕ nīmai som̐kiṁchi
akkara dīrisenaḍa adi nijamā
(||ippu||)
nīvu nenum̐ gūḍuṁḍam̐gā nĕmmadi śhrīveṁkaḍeśha
yīveḽam̐ dā nunnadaḍa yidi nijamā
vovarilo migilinavūḍigālĕllām̐ jesi
āvaḍiṁchi mŏkkĕnaḍa adi nijamā