పల్లవి:
ఇది మల్లెల వేళయనీ
ఇది వెన్నెల మాసమనీ
తొందరపడి ఒక కోయిల
ముందే కూసిందీ విందులు చేసింది
చరణం 1:
కసిరే ఏండలు కాల్చునని ముసిరే వానలు ముంచునని
ఇక కసిరే ఏండలు కాల్చునని మరి ముసిరే వానలు ముంచునని
ఎరుగని కొయిల ఎగిరింది
ఎరుగని కొయిల ఎగిరింది చిరిగిన రెక్కల వొరిగింది నేలకు వొరిగింది
చరణం 2:
మరిగి పోయేది మానవ హృదయం కరుణ కరిగేది చల్లని దైవం
మరిగి పోయేది మానవ హృదయం కరుణ కరిగేది చల్లని దైవం
వాడే లతకు ఎదురై వచ్చు వాడని వసంత మాసం వసి వాడని కుసుమ విలాసం
చరణం 3:
ద్వారానికి తారా మణి హారం హారతి వెన్నెల కర్పూరం || 2||
మోసం ద్వేషం లేని సీమలో
మోసం ద్వేషం లేని సీమలో మొగసాల నిలిచెనీ మందారం
pallavi:
idi mallĕla veḽayanī
idi vĕnnĕla māsamanī
tŏṁdarabaḍi ŏga koyila
muṁde kūsiṁdī viṁdulu sesiṁdi
saraṇaṁ 1:
kasire eṁḍalu kālsunani musire vānalu muṁchunani
iga kasire eṁḍalu kālsunani mari musire vānalu muṁchunani
ĕrugani kŏyila ĕgiriṁdi
ĕrugani kŏyila ĕgiriṁdi sirigina rĕkkala vŏrigiṁdi nelagu vŏrigiṁdi
saraṇaṁ 2:
marigi poyedi mānava hṛdayaṁ karuṇa karigedi sallani daivaṁ
marigi poyedi mānava hṛdayaṁ karuṇa karigedi sallani daivaṁ
vāḍe ladagu ĕdurai vachchu vāḍani vasaṁta māsaṁ vasi vāḍani kusuma vilāsaṁ
saraṇaṁ 3:
dvārānigi tārā maṇi hāraṁ hāradi vĕnnĕla karbūraṁ || 2||
mosaṁ dveṣhaṁ leni sīmalo
mosaṁ dveṣhaṁ leni sīmalo mŏgasāla nilisĕnī maṁdāraṁ