হে অনাদি অসীম সুনীল অকূল সিন্ধু, আমি ক্ষুদ্র অশ্রুবিন্দু
তোমার শীতল অতলে ফেলো গো গ্রাসি,
তার পরে সব নীরব শান্তিরাশি–
তার পরে শুধু বিষ্মৃতি আর ক্ষমা–
শুধাব না আর কখন্ আসিবে অমা,
কখন্ গগনে উদিবে পূর্ণ ইন্দু।।
he anādi asīm sunīl akūl sindhu, āmi kṣhudr aśhrubindu
tomār śhītal atle phelo go grāsi,
tār pare sab nīrab śhāntirāśhi–
tār pare śhudhu biṣhmṛti ār kṣhamā–
śhudhāb nā ār kakhan āsibe mā,
kakhan gagne udibe pūrṇ indu||