(॥పల్లవి॥)
ఎవ్వరము నేమిచెప్పే మిటమీఁదను
నివ్వటిల్లు ఘనుఁడవు నీచిత్త మిఁకను
(॥ఎవ్వ॥)
నిలువెల్లా వలపులే నెలఁతకు నేపొద్దు
పలుకెల్లా నీమీఁది పాటలందునే
తలఁపెల్ల నీపైతమకమే కలదెల్ల
నెలకొన్నపనులకు నీచిత్త మికను
(॥ఎవ్వ॥)
చూపులెల్లనీపైనే సుదతి కీపులకల-
మోపులెల్లా నీమీఁది మోచిదింపులే
తీపులయాసలు నీతేనెలమాటలందే
నీపాదమానసుమ్మీ నీచిత్త మిఁకను
(॥ఎవ్వ॥)
కాయము నీకాఁగిటనే కలికిజవ్వనపుఁ-
బాయమెల్ల నీరతి బంధములనే
యేయెడ శ్రీవేంకటేశ యీకెకు నీకుఁ దగు
నీయిచ్చలాయ నేడు నీచిత్తమికను
(||pallavi||)
ĕvvaramu nemisĕppe miḍamīm̐danu
nivvaḍillu ghanum̐ḍavu nīsitta mim̐kanu
(||ĕvva||)
niluvĕllā valabule nĕlam̐tagu nebŏddu
palugĕllā nīmīm̐di pāḍalaṁdune
talam̐pĕlla nībaidamagame kaladĕlla
nĕlagŏnnabanulagu nīsitta miganu
(||ĕvva||)
sūbulĕllanībaine sudadi kībulagala-
mobulĕllā nīmīm̐di mosidiṁpule
tībulayāsalu nīdenĕlamāḍalaṁde
nībādamānasummī nīsitta mim̐kanu
(||ĕvva||)
kāyamu nīgām̐giḍane kaligijavvanabum̐-
bāyamĕlla nīradi baṁdhamulane
yeyĕḍa śhrīveṁkaḍeśha yīgĕgu nīgum̐ dagu
nīyichchalāya neḍu nīsittamiganu