(॥పల్లవి॥)
ఎఱిఁగించవలయు నిప్పుడిపుడే నీ-
కఱకఱి నిన్నియుఁ గసరకుమీ
(॥ఎఱి॥)
చెలి నీపతిపై చిందులపాటలు
పలుమఱు నీలోఁ బాడగను
అలులివి విని తానటుఁ దమపిల్లల
పిలుపని మూఁగిన బెదరకుమీ
(॥ఎఱి॥)
అందపునడపుల నటునీపలికెదు-
రిందువదన నీవేఁగగను
కందువనంచలు గతియిది దమదని
సందడిసేసిన జడియకుమీ
(॥ఎఱి॥)
వోడక శ్రీవేంకటోత్తముకాఁగిట
మేడెపుఁగుచములు మెరయఁగను
యీడను జక్కవలివి తమజాతని
జోడుగవాలినజోఁపకుమీ
(||pallavi||)
ĕṟim̐giṁchavalayu nippuḍibuḍe nī-
kaṟagaṟi ninniyum̐ gasaragumī
(||ĕṟi||)
sĕli nībadibai siṁdulabāḍalu
palumaṟu nīlom̐ bāḍaganu
alulivi vini tānaḍum̐ damabillala
pilubani mūm̐gina bĕdaragumī
(||ĕṟi||)
aṁdabunaḍabula naḍunībaligĕdu-
riṁduvadana nīvem̐gaganu
kaṁduvanaṁchalu gadiyidi damadani
saṁdaḍisesina jaḍiyagumī
(||ĕṟi||)
voḍaga śhrīveṁkaḍottamugām̐giḍa
meḍĕbum̐gusamulu mĕrayam̐ganu
yīḍanu jakkavalivi tamajādani
joḍugavālinajom̐pagumī