ఎన్నైనాఁ గలవు పను లెక్కడ చూచినా నీకు
(॥పల్లవి॥)
ఎన్నైనాఁ గలవు పను లెక్కడ చూచినా నీకు
కన్నుల మా దిక్కు చూచి కరుణించవయ్యా
(॥ఎన్న్తె॥)
వెలఁదిమాటలు నీకు విన్నపము సేసితిమి
అలరి మారుత్తరము లానతీవయ్యా
తలఁపు దెలిసి నీకు తనమారు మొక్కుమనె
చెలఁగి ముమ్మాటికిని చేకొనవయ్యా
(॥ఎన్న్తె॥)
లేమ నీ కంపినయట్టిలేక లిదె తెచ్చితిమి
మేమరుఁ జదువుకొంటి వేమనేవయ్యా
ప్రేమతోఁ దనకుఁదాను ప్రియములు చెప్పుమనె
మా మనవి చిత్తగించి మన్నించవయ్యా
(॥ఎన్న్తె॥)
అలమేలుమంగ గురు తదె నీకుఁ జూపితిమి
కలసి లోన నల్లదె కైకొనవయ్యా
యెలమి శ్రీవేంకటేశ యిటువచ్చి కూడితివి
తలఁపు లెల్లా నీడేరె తగులై యుండవయ్యా
(||pallavi||)
ĕnnainām̐ galavu panu lĕkkaḍa sūsinā nīgu
kannula mā dikku sūsi karuṇiṁchavayyā
(||ĕnndĕ||)
vĕlam̐dimāḍalu nīgu vinnabamu sesidimi
alari māruttaramu lānadīvayyā
talam̐pu dĕlisi nīgu tanamāru mŏkkumanĕ
sĕlam̐gi mummāḍigini segŏnavayyā
(||ĕnndĕ||)
lema nī kaṁpinayaṭṭilega lidĕ tĕchchidimi
memarum̐ jaduvugŏṁṭi vemanevayyā
premadom̐ danagum̐dānu priyamulu sĕppumanĕ
mā manavi sittagiṁchi manniṁchavayyā
(||ĕnndĕ||)
alamelumaṁga guru tadĕ nīgum̐ jūbidimi
kalasi lona nalladĕ kaigŏnavayyā
yĕlami śhrīveṁkaḍeśha yiḍuvachchi kūḍidivi
talam̐pu lĕllā nīḍerĕ tagulai yuṁḍavayyā