എന്തിനിന്നു മിഴിനീരു തൂകി അഴകേ...
അഴകേ....
ആ...എന്തിനിന്നു മൊഴി വിങ്ങലായി വെറുതേ...
കണിവേണുനാദമെവിടെ....
കളവാണിയായ കിളിയേ.....
നിറപഞ്ചമങ്ങളോടെ വീണ്ടും
ഉണരുക നീ...അരികേ....
എന്തിനിന്നു മിഴിനീരു തൂകി അഴകേ...
അഴകേ.....അഴകേ.....
അഴകേ.....അഴകേ....അഴകേ...
നൊമ്പരങ്ങളുടെ തോഴിയല്ല നീ...
നെഞ്ചുപൊള്ളുമൊരു വീണയല്ല നീ...
ഉയിരിന്റെ സ്നേഹനിധിയേ....
ഉറയുന്ന മൗനമരുതേ....
ഇണപോയ പക്ഷിയാകാതെ...
ഇനിയും വിഷാദമില്ലാതെ....
വരമഴ ചൊരിയുക നീ....
അഴകേ...അഴകേ.....
എന്തിനിന്നു മിഴിനീരു തൂകി അഴകേ...
അഴകേ.....അഴകേ.....
ആ.....ആ.....ആ.....
ഇമ്പമുള്ള ലയരാഗമാണു നീ...
ഈണമുള്ള സുഖധാരയാണു നീ...
മനസ്സിന്റെ ചില്ല നിറയെ...
മലരിന്റെ ചുണ്ടു വിരിയെ....
ഇനി നിന്റെ നാവു നോവാതെ
ശ്രുതിയോ മുറിഞ്ഞു പോകാതെ
മധുരിമ നുണയുക നീ....
അഴകേ.....അഴകേ.....
എന്തിനിന്നു മിഴിനീരു തൂകി അഴകേ...
അഴകേ.....അഴകേ.....