(॥పల్లవి॥)
ఏమి నవ్వేవే నాతో నింకా నీవు
వాములాయ వలపులు వట్టి జోలేలే
(॥ఏమి॥)
సరసము లాడఁగానే జామువోయ నిదివో
తెరమరఁగుననే తెల్లవారెను
యెరవులేక విభుఁడు యేమీ ననఁజాలఁడు
వరవాత నిఁకనైనా వచ్చేవో రావో
(॥ఏమి॥)
ముంగురులు దిద్దగానే మొనలెక్కెఁ గొనగోరు
సింగారించుకోఁగానే సిగ్గుముంచెను
సంగతెఱిఁగినపతి చలములు సాదించఁడు
యింగిత మెఱిఁగి మోవి ఇచ్చేవో యీయవో
(॥ఏమి॥)
చేతులు పైఁజాఁచఁగానే సెలవుల నవ్వు ముంచె
గాతలఁ గాఁగిలించఁగ కాఁక దీరెను
యీతల శ్రీ వేంకటేశుఁ డిచ్చెరిఁగి నిన్నుఁగూడె
యేతుల యీవుపకార మెంచేవో యెంచవో
(||pallavi||)
emi navveve nādo niṁkā nīvu
vāmulāya valabulu vaṭṭi jolele
(||emi||)
sarasamu lāḍam̐gāne jāmuvoya nidivo
tĕramaram̐gunane tĕllavārĕnu
yĕravulega vibhum̐ḍu yemī nanam̐jālam̐ḍu
varavāda nim̐kanainā vachchevo rāvo
(||emi||)
muṁgurulu diddagāne mŏnalĕkkĕm̐ gŏnagoru
siṁgāriṁchugom̐gāne siggumuṁchĕnu
saṁgadĕṟim̐ginabadi salamulu sādiṁcham̐ḍu
yiṁgida mĕṟim̐gi movi ichchevo yīyavo
(||emi||)
sedulu paim̐jām̐sam̐gāne sĕlavula navvu muṁchĕ
gādalam̐ gām̐giliṁcham̐ga kām̐ka dīrĕnu
yīdala śhrī veṁkaḍeśhum̐ ḍichchĕrim̐gi ninnum̐gūḍĕ
yedula yīvubagāra mĕṁchevo yĕṁchavo