(॥పల్లవి॥)
ఎగ్గు సిగ్గు లెఱఁగరు యెదుట నెవ్వరున్నాను
బెగ్గిలక తమకమే పెంతురుగాని
(॥ఎగ్గు॥)
అలతురు సొలతురు అంగనలిఇనవారు
వలచిన పతితోను వద్దననేలే
పిలుతురు సన్నసేసి పెనఁగులాడుదురు
చెలులాల యెరుకలు సేసుకొన నేలే
(॥ఎగ్గు॥)
కన్నుల జంకింతురు కాఁగిలించుకొందురు
మన్ననలగలవారిని మానుపరాదే
చన్నులు మోపుదురు సారె మర్మా లంటింతురు
కన్నెలాల మీరు వారిఁ గనుఁగొన నేలే
(॥ఎగ్గు॥)
మోములుచూచుకొందురు ముచ్చటతోనవ్వుదురు
కాముకుల రవ్వసేయఁ గారణమేమే
యీమేర శ్రీవేంకటేశుఁ డిందిరయుఁ గూడినారు
భామలాల మీరింత పచారించ నేలే
(||pallavi||)
ĕggu siggu lĕṟam̐garu yĕduḍa nĕvvarunnānu
bĕggilaga tamagame pĕṁturugāni
(||ĕggu||)
aladuru sŏladuru aṁganaliinavāru
valasina padidonu vaddananele
piluduru sannasesi pĕnam̐gulāḍuduru
sĕlulāla yĕrugalu sesugŏna nele
(||ĕggu||)
kannula jaṁkiṁturu kām̐giliṁchugŏṁduru
mannanalagalavārini mānubarāde
sannulu mobuduru sārĕ marmā laṁṭiṁturu
kannĕlāla mīru vārim̐ ganum̐gŏna nele
(||ĕggu||)
momulusūsugŏṁduru muchchaḍadonavvuduru
kāmugula ravvaseyam̐ gāraṇameme
yīmera śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍiṁdirayum̐ gūḍināru
bhāmalāla mīriṁta pasāriṁcha nele