ఎటువంటి నేరుపరి యెంతటి జాణ
(॥పల్లవి॥)
ఎటువంటి నేరుపరి యెంతటి జాణ
తటుకన నీ గుణాలే తడవీ నే పొద్దును
(॥ఎటు॥)
కసుఁగందని మాఁటలఁ గడు సరస మాడుతా
ముసి ముసి నవ్వులతో మురిసీఁ జెలి
వసివాడని చేఁతల వలపులు చల్లుకొంటా
కొసరుచు ముద్దులు గునిసీ నీయెదుట
(॥ఎటు॥)
వులివచ్చి తమకాన నుమ్మగిలుకొంటాను
వములువాఁడి చూపుల మురిసీ నాపె
గిలుకు మట్టెల మోఁత కెరలించుకొంటాను
పిలిచి తా రతులకుఁ బెనఁగీ నీ యెదుట
(॥ఎటు॥)
నినుపు నివ్వెరగుల నీట్టు చూపుకొంటాను
మునిముంగిట సిగ్గుల మురిసీఁ దాను
యెనసితివి శ్రీవేంకటేశ నన్ను నింతలోనె
వినయాన మాతోనే వెలసీ నీయెదుట
(||pallavi||)
ĕḍuvaṁṭi nerubari yĕṁtaḍi jāṇa
taḍugana nī guṇāle taḍavī ne pŏddunu
(||ĕḍu||)
kasum̐gaṁdani mām̐ṭalam̐ gaḍu sarasa māḍudā
musi musi navvulado murisīm̐ jĕli
vasivāḍani sem̐tala valabulu sallugŏṁṭā
kŏsarusu muddulu gunisī nīyĕduḍa
(||ĕḍu||)
vulivachchi tamagāna nummagilugŏṁṭānu
vamuluvām̐ḍi sūbula murisī nābĕ
gilugu maṭṭĕla mom̐ta kĕraliṁchugŏṁṭānu
pilisi tā radulagum̐ bĕnam̐gī nī yĕduḍa
(||ĕḍu||)
ninubu nivvĕragula nīṭṭu sūbugŏṁṭānu
munimuṁgiḍa siggula murisīm̐ dānu
yĕnasidivi śhrīveṁkaḍeśha nannu niṁtalonĕ
vinayāna mādone vĕlasī nīyĕduḍa