दिस चार झाले मन पाखरु होऊन
पान पान आर्त आणि झाड बावरुन
सांजवेळी जेव्हा येई आठव आठव
दूर कुठे मंदिरात होई घंटारव
उभा अंगावर राही काटा सरसरसरून
नकळत आठवणी जसे विसरले
वाटेवर इथे तसे ठसे उमटले
दूर वेडेपिसे सूर सनई भरून
झाला जरी शिडकावा धुंद पावसाचा
आता जरी आला इथे ऋतू वसंताचा
ऋतू हा सुखाचा इथला गेला ओसरुन
dis chār jhāle man pākhru hoūn
pān pān ārt āṇi jhāḍ bāvrun
sāṅjveḻī jevhā yeī āṭhav āṭhav
dūr kuṭhe maṅdirāt hoī ghaṅṭārav
ubhā aṅgāvar rāhī kāṭā sarasrasrūn
nakaḻt āṭhavṇī jase visarle
vāṭevar ithe tase ṭhase umaṭle
dūr veḍepise sūr sanaī bharūn
jhālā jarī śhiḍkāvā dhuṅd pāvsāchā
ātā jarī ālā ithe ṝtū vasaṅtāchā
ṝtū hā sukhāchā ithlā gelā osrun