ഭൂമിയില്ത്തന്നെ സ്വര്ഗ്ഗം
സ്വര്ഗ്ഗം നമുക്കു സ്വന്തം
ചിരിക്കു ആഹാ സ്വര്ഗ്ഗം
ചിരിക്കു ചിരിക്കു ചിരിക്കു
ചിത്രശലഭങ്ങള് പോലെ പറക്കു
വിടരും വസന്തമലരില്
നിറയും മധുവിന് മധുരമോര്ക്കു
തളരും പൂവില് പടരും
മോഹഭംഗം പാടേ മറക്കു
ഭൂമിയില്ത്തന്നെ സ്വര്ഗ്ഗം
ജീവിതമെന്നതു നിഴലല്ല
മഠയന് പറഞ്ഞ കഥയല്ല
ആദിയുമന്തവുമില്ലാതൊഴുകും
ആനന്ദലയവാഹിനി
bhūmiyilttannĕ svarggaṁ
svarggaṁ namukku svandaṁ
sirikku āhā svarggaṁ
sirikku sirikku sirikku
sitraśalabhaṅṅaḽ polĕ paṟakku
viḍaruṁ vasandamalaril
niṟayuṁ madhuvin madhuramorkku
taḽaruṁ pūvil paḍaruṁ
mohabhaṁgaṁ pāḍe maṟakku
bhūmiyilttannĕ svarggaṁ
jīvidamĕnnadu niḻalalla
maṭhayan paṟañña kathayalla
ādiyumandavumillādŏḻuguṁ
ānandalayavāhini