(॥పల్లవి॥)
అరుదరుదు నిన్నుఁ బెండ్లాడినవారి భాగ్యము
సిరుల నీ మహిమలు చెప్పఁ గొత్తలు
(॥ఆరు॥)
ముప్పిరిగొనఁ గని మోవి చూచితే
దప్పులుదేరు నందరు తరుణులకు
కప్పిన నీమేనితావిగాలి విసరితే
అప్పుడే విరహపుటలయిక మానును
(॥ఆరు॥)
మనసారా నీతోను మాఁటలాడితే
ఘనముగా నెమ్మోములఁ గళలెక్కును
చనవిచ్చి నీవు మాసంగడిఁ గూచుండితే
తనివిఁబొందు గక్కనఁ దనువులెల్లాలను
(॥ఆరు॥)
చేతనంటి నీమేనిసేవ సేసితే
కాతరపుఁ గోరికలు కడుఫలించు
యీతల శ్రీవేంకటేశ యే నలమేలుమంగను
నీతితో నన్నేలితివి నిండు నిఁక కీర్తులు
(||pallavi||)
arudarudu ninnum̐ bĕṁḍlāḍinavāri bhāgyamu
sirula nī mahimalu sĕppam̐ gŏttalu
(||āru||)
muppirigŏnam̐ gani movi sūside
dappuluderu naṁdaru taruṇulagu
kappina nīmenidāvigāli visaride
appuḍe virahabuḍalayiga mānunu
(||āru||)
manasārā nīdonu mām̐ṭalāḍide
ghanamugā nĕmmomulam̐ gaḽalĕkkunu
sanavichchi nīvu māsaṁgaḍim̐ gūsuṁḍide
tanivim̐bŏṁdu gakkanam̐ danuvulĕllālanu
(||āru||)
sedanaṁṭi nīmeniseva seside
kādarabum̐ gorigalu kaḍuphaliṁchu
yīdala śhrīveṁkaḍeśha ye nalamelumaṁganu
nīdido nannelidivi niṁḍu nim̐ka kīrdulu