అంత సిగ్గువడకువే అతివ నీవు
(॥పల్లవి॥)
అంత సిగ్గువడకువే అతివ నీవు
పంతమునఁ దెలియవే పాయమెల్ల గడువు
(॥అంత॥)
గొంది నొక్కసింహమట కొండలు మోచినదట
ఇందుముఖులనడుమె యిరవట
కందువ యీ పొడుపుడుఁగత యిది నీవు నాకు
అందముగ నానతీవే ఆరునెల్ల గడువు
(॥అంత॥)
మొగి నొక్కక తామరలో మోవిపండు పండెనట
జిగిఁదేనె వావాతఁ జిందెనట
మగువ యీయారచి మతి నీవు దెలియవే
తొగరు నీపలుకుల తుదదాకా గడువు
(॥అంత॥)
కంతునిగురుతు రెండుగంబములమేడట
దొంతివలపులసిరి దొలఁకునట
ఇంతి నేను శ్రీవేంకటేశుడ యీకత
మంతనాన నిన్నుఁ గూడి మరపించేగడువు
(||pallavi||)
aṁta sigguvaḍaguve adiva nīvu
paṁtamunam̐ dĕliyave pāyamĕlla gaḍuvu
(||aṁta||)
gŏṁdi nŏkkasiṁhamaḍa kŏṁḍalu mosinadaḍa
iṁdumukhulanaḍumĕ yiravaḍa
kaṁduva yī pŏḍubuḍum̐gada yidi nīvu nāgu
aṁdamuga nānadīve ārunĕlla gaḍuvu
(||aṁta||)
mŏgi nŏkkaga tāmaralo movibaṁḍu paṁḍĕnaḍa
jigim̐denĕ vāvādam̐ jiṁdĕnaḍa
maguva yīyārasi madi nīvu dĕliyave
tŏgaru nībalugula tudadāgā gaḍuvu
(||aṁta||)
kaṁtunigurudu rĕṁḍugaṁbamulameḍaḍa
dŏṁtivalabulasiri dŏlam̐kunaḍa
iṁti nenu śhrīveṁkaḍeśhuḍa yīgada
maṁtanāna ninnum̐ gūḍi marabiṁchegaḍuvu